Sorbisch

Rěč je wažny instrument našeje komunikacije.

Jeli nam rěč zapraji abo so w njedosahacej měrje wuwiwa, njeje nam móžno naše mysle, nadźije a přeća druhim sposrědkować.
Faluja nam słowa, z kotrymiž móžemy wo našich dožiwjenjach a nazhonjenjach rěčeć abo so za njeznatym prašeć.

Z rěčnej terapiju hodźitaj so wuwiće a wobchad z maćernej rěču pola dźěći spěchować.
Za dorosćenych je wažne hłós a słowo we přijomnej formje zjeć a je sposrědkować.
Ale tež starym ludźom, kiž su słowa přez chorosć zhubili, pomhamy słowa znowa namakać.

Wjeselu so, zo móžu tute moje dźěło
w mojej maćeršćinje – serbšćinje – přewjesć.

zurück